MailEncuentro @MatkovichAnna Als #pijn te groot is keren wij er ons vanaf. twee generaties later wordt het opgepakt .Door die wie… https://t.co/Z5uniVGSPG
MailEncuentro Ook als je je #afzonderd sta je in het #geheel. Vanuit ander #perspectief het #totale beeld zien… https://t.co/xJDNVmpV0g
MailEncuentro Uit #boek #dezwartemethetwittehart @ArthurJapin welke kleur heb jij gekregen? Of heb je aangenomen?… https://t.co/mNBBkusJk7
MailEncuentro @DTeclegiorgis Anderhalf uur werk.. ipv kantoorbaan lol https://t.co/t8R79NhqSb
MailEncuentro Zonnige dag! Hoe koel jij af? Of kom je juist tot bloei? #passatore #vakantie #Italy https://t.co/gRYcozEOPV
MailEncuentro #linda aan het #zwembad! Even #ralaxen ! Wat lees jij graag? @_LindadeMol @LINDAmagazine of ga je liever over tot? https://t.co/3ClTNyynP4
MailEncuentro Yoga? Italië? Combi? Boek nu! https://t.co/3BL8zsMz28
MailEncuentro Wat als we in de tijd vast zitten? Vasthouden aan het verleden, of vooruit hollen de toekomst in? Is het heden dan… https://t.co/4Ua3TSdEfC
MailEncuentro Wees als #gras je veert weer op nadat iemand op je heeft gestaan #coaching https://t.co/cDOgmmUsAe
MailEncuentro #uitzicht hebben kan vanuit de kleinste #kier ! #focus #verruiming waar kijk jij doorheen? Waar richt jij je op?… https://t.co/IfHf8qkKBe
MailEncuentro #relaxing is durven #loslaten en #overgave in het #moment. Genieten van nu zonder de gedachten aan gisteren of morg… https://t.co/uRNIptLdHB
MailEncuentro Is geloof jouw zekerheid? Of is zekerheid jouw geloof? #ikgeloof #geloven #zekerheden wat zijn jouw zekerheden? https://t.co/fLv4DPVg5o
MailEncuentro Ook wat we vinden van een ander kunnen we koesteren https://t.co/oD7dD9aK2Z
MailEncuentro #lente geeft nieuwe knoppen zodat de vrucht geplukt kan worden! Onze knop: #yogaweek #vrouwenkracht #rondreis en .. https://t.co/bwBeJzehNk
MailEncuentro Onze stoelen staan klaar voor een goed #gesprek, of #ontspanning, of #tijdvoorjezelf #relaxinghttps://t.co/7Z1xVQlvyL
MailEncuentro @SaskiaBogaart dat begrijp ik! Dit is de basis van #zelfinzicht en inzicht algemeen. #polariteiten kan zo verhelderend zijn 🍀
MailEncuentro RT @NatureRunsWild: Een mens trachten te begrijpen is zo moeilijk dat men hem gemakkelijkheidshalve veroordeelt. - Georges van Acker
MailEncuentro @SaskiaBogaart de wet van tegengestelde, het één kan nooit zonder het ander.
MailEncuentro Bij wie #klop jij aan? Of wat kloptbij jou aan? https://t.co/cUiXJd75GW
MailEncuentro Welke #knoop houdt jou in de #onbewuste greep? Zet ze niet buiten maar lijst ze in zodat ze de #eer krijgen! Kijk e… https://t.co/LYMV8EpQbu
MailEncuentro In de stilte horen we wat er werkelijk verteld wordt https://t.co/bkqITVOCb7
MailEncuentro Soms zoeken we een lichtje en vinden we het niet, en dan lopen we tegen de lamp aan en zien we het lichtpuntje! Ik… https://t.co/nvALDpskFu
MailEncuentro In plaats van schapen tellen ga ik kazen tellen! Wat denk jij? Buone notte! Slaap lekker namens ons @Cdelpassatore https://t.co/MXtAMNNqGE
MailEncuentro Mooie dag vandaag! Ontvouw het als een cadeautje ,.. en geniet! Groeten uit Italië @Cdelpassatore https://t.co/6ZN9DApW4V
MailEncuentro #goedemorgen #Buongiorno wij staan klaar voor een mooie dag! Hij brengt wat hij brengen mag! @Cdelpassatore https://t.co/ipKBVcDC7I
MailEncuentro tonen van liefde zit m in een klein gebaar,.. #valentinesday2017 https://t.co/9ZTb2V7fcV
MailEncuentro RT @Cdelpassatore: Even afkicken na 3 dagen #littleitaly . @smaakvanitalie bedankt voor een mooi event!#ikvertrek #Italië #Umbrië #Lazio ht…
MailEncuentro @MatkovichAnna mooie dag is de cadeautjes die zich aandienen weten uit te pakken. Wens je vandaag veel cadeautjes toe. En uitpakplezier
MailEncuentro @ikvertrek, is het #vertrouwde inpakken en meenemen voor we de #vleugels slaan. Wat neem ik mee? En wat laat ik los… https://t.co/DMSktwj0Xc
MailEncuentro #littleitaly #beurs! We komen er aan.. komt u ook? #amsterdam #italy oefent u ook meteen mee? #fijne dag https://t.co/vo04O3bnsr
MailEncuentro @MatkovichAnna we luisteren met onze eigen oren, we zien met onze eigen ogen. Dit zegt nog niets over de ander. Mooie dag
MailEncuentro @GVerbaan dat is toch pas #ontspanning 😘😏
MailEncuentro Er zijn zoveel dingen waar je je kunt aan #ergeren. Of niet. https://t.co/o4fyaGfPgL
MailEncuentro @RoyGevan niets meer aan toevoegen.
MailEncuentro RT @twoladiesliving: Met een bijpassend kussen en super cute krukje brengt dit behang de juiste sfeer in de slaapkamer van een klant.... h…
MailEncuentro @BuildingHolland #dansen is meegaan in de #beweging die is ingezet. Geen #antwoord geven is de beweging #ontwijken. #ontmoet #vloeiende dans

Sorry dat ik iets voel!

Sorry dat ik geraakt ben

Zijn ogen draaien weg als ik verder vraag. Heel even kijkt hij ver weg, de diepte in of ergens waar zijn gedachten hem mee naar toe nemen. Een traan vult zijn ogen en langzaam baant deze zijn weg over zijn wang. Zoals de traan zijn weg baant lijken zijn gedachten hem mee te nemen naar een wereld waar alleen hij zijn weg weet te vinden. Als de traan van zijn wang naar beneden druppelt om ergens de aarde te vinden lijken zijn gedachten weer terug te komen. Een verontschuldiging vult de ruimte.

Tijdens coach gesprekken komen mensen dicht bij hun gevoel. De realiteit van alle dag lijkt dan heel even aan hun voorbij te gaan en komt er een eenwording met de gedachtes die diep verstopt lijkt te zijn. Niet alleen de ogen maar ook de houding nemen een andere wending. De ruimte vult zich met een bepaalde stilte en ergens in mij voel ik een stilte plaats nemen waarbij zelfs de tikkende klok geen geluid meer maakt. Dit punt, de eenwording met het pure gevoel, de emotie die in alle tijd meegenomen wordt en toch verstopt lijkt te zijn neemt een wending. Alsof je een trap mag afdalen waar niemand kan komen en je een bent met het gevoel wat zo diep verstopt lijkt te zijn.

En dan, als er opeens een besef komt, dat je heel even afgedaald bent naar dat ene punt waar niemand anders kan komen. Je wel of geen woorden hebt gegeven over dat wat op je netvlies afspeelt komt er opeens een verontschuldiging.

Een verontschuldiging voor wie? Voor wat? Het lijkt iets wat we allemaal doen. Ik zie het binnen mijn praktijk maar ook bij vrienden waar opeens een gesprek plaats vindt over dat wat er speelt. Is het dat we niet mogen afdwalen naar dat punt, waar we geraakt zijn in het bijzijn van een ander? Of willen we niet dat een ander ziet dat we heel even afdwalen en onze diepste emotie weten te vinden?

Het afdwalen naar de ruïnes van het leven is iets wat we allemaal doen in meerdere of minder mate. In veel gevallen wandelen we in ons eentje dit pad af. We vinden het meer dan normaal om alleen naar de emotie te gaan. De angst, de pijn, het verdriet, we hebben het allemaal en toch houden we deze intense emotie in veel gevallen voor onszelf. De ruïne lijkt de plaats te zijn waar niemand mag komen en als we er zijn zeggen we sorry.

Zijn deze ruïnes de onbewuste heersers in ons leven waarvan we niet mogen laten weten dat deze er is? Of zijn we zo geconditioneerd door de omgeving dat we de pure emotie niet meer mogen laten zien, denken we dat we deze niet mogen laten zien?                                                                                    Als een kind vol verdriet naar je toe komt, met ogen gevuld met grote tranen en het kind niets anders kan doen dan hikken van verdriet, verwachten we dan dat het kind sorry zegt?

Als coach en ook als mens vind ik het een van de dierbaarste momenten als een ander mens mij zijn of haar emotie laat zien. Me meeneemt al dan niet met woorden naar de ruïnes van zijn of haar leven. Ik heel even naast de ander kan zitten, de hand kan vasthouden en mee kan kijken, mee kan voelen. En juist doordat de ander me toelaat om dit kwetsbaarste stukje van zijn of haar leven te delen. Kan ik als medemens de ander weer zacht meenemen naar het moment van alle dag als de ander de weg terug zou vergeten.

Hoe eenvoudig ik het ook opschrijf, het is voor mij een moeilijke weg geweest om een ander toe te laten in deze weg van afdwalen naar de diepte. En nog, nog ben ik me er bewust van dat het afdwalen naar de ruïnes van mijn leven een ongemakkelijk gevoel kan geven. Alsof ik me er voor schaam, alsof ik faal, alsof ik opeens minder ben.

Echter is niet de kern van ons zijn het krachtigste dat er is? En als ik door het leven pijn, verdriet en angst verstopt hebt in mijn ruïnes omdat het me even te veel heeft geraakt, kan ik dan juist de tijd nemen om deze te helen, stap voor stap of is daar niet een ander een aangewezen persoon voor? Niet voor niets is er een reclame gemaakt met “kusje erop?” het werkt, als kind, als volwassene. Dus laten we ons niet misleiden in onze verontschuldigingen. Laten we onze kern zien aan de ander zodat we de ruimte nemen om deze te helen. En weet dat er nooit een reden is om je kern te verontschuldigen. Het is namelijk wie je bent, het is het leven dat jouw kern heeft geraakt en laat het leven dan dit ook weer helen.

Verontschuldig jezelf nooit als je heel even afdwaalt en één bent met die gedachte, die herinnering die in jouw ruïne te vinden is. Ik vind het een eer als ik heel even jouw kern mag zien. Daarnaast geeft het mij verantwoording om er zorgvuldig mee om te gaan. Zoals het voor iedereen een verantwoording schept als de ander zijn kern laat zien. Geen sorry, een ferm: dank je!